Słownik dla laików tapicerskich

Słownik dla laików tapicerskich

Tkaniną nazywamy wyrób płaski utworzony z dwóch układów nitek osnowy i wątku. Osnowa przebiega wzdłuż tkaniny, a wątek prostopadle do niej. Osnowa i wątek przeplatają się ze sobą wg określonego porządku, który nazywa się splotem.

Osnowa to rodzaj nitek biegnących wzdłuż materiału w sposób prostopadły do wątku. Tkanina składa się z dwóch rodzajów nitek, które tworzą ze sobą splot: osnowy i wątku.

Wątek – jest to rodzaj nitek biegnących wzdłuż materiału w sposób prostopadły do osnowy. Tkanina składa się z dwóch rodzajów nitek, które tworzą ze sobą splot: osnowy i wątku.

Test Martindale’a -Test  polegający na sprawdzeniu wytrzymałości tkaniny pod względem odporności na ścieralność. Odporność mierzona jest za pomocą maszyny, która poprzez dociskanie ruchem okrężnym wełny lub papieru ściernego do tkaniny, bada jej wytrzymałość na ścieranie.

W zależności od ilości wykonanych cykli (obrotów/suwów) możemy zaliczyć tkaniny do 3 kategorii:

Kategoria A: od 10-20 tys. cykli

Kategoria B: od 20-40 tys. cykli

Kategoria C: powyżej 45 tys. cykli

Przyjmuje się, że 2 tysiące cykli to jeden rok bezproblemowego użytkowania mebla.

Skłonność do mechacenia i pillingu-  to tworzenie się małych kulek na powierzchni tkaniny. Powstają one w wyniku użytkowania mebla. W wyniku eksploatacji mebla tworzą się wystające włókna, które splatają się tworząc supełki. Szczególnie tworzą się one z włókien poliestrowych lub syntetycznych.

Skłonność tkaniny do mechacenia i pillingu określana jest w skali od 1 do 5, gdzie 5 oznacza wyjątkową odporność, a 1 całkowity brak odporności i dużą skłonność do mechacenia.

Odporność na światło określana w skali od 1 do 8, gdzie 8 oznacza wyjątkową odporność tkaniny na utratę koloru pod wpływem światła, a 1 jej całkowity brak. Tkaniny, których wytrzymałość koloru na światło wynosi 6 lub powyżej nadają się do użytku outdoor. Natomiast wynik 5 uważany jest za najwyższy wynik badania w kategorii odporności tkanin obiciowych używanych wewnątrz pomieszczenia.

Tkaninę poddaję się testowi umieszczając ją w specjalnej komorze, która posiada wysokie natężenie świetlne. Po wykonanym badaniu próbkę materiału, który został poddany testowi, porównuje się z próbką tkaniny, która tego testu nie przeszła – wynik uzależniony jest od tego jak bardzo zmieniła się barwa badanej łatki.

Odporność na tarcie na sucho i mokro – określana w skali od 1 do 5, gdzie 5 oznacza najwyższą odporność tkaniny na tarcie, a 1 praktycznie jej brak. Tkanina zostaje poddana testowi w dwóch przyrządach – w jednym odbywa się tarcie na sucho, a w drugim na mokro. Po zakończeniu testu wynik uzależniony jest od tego jak bardzo zmienił się kolor tkaniny testowanej w stosunku do tkaniny pierwotnej/ nietestowanej.

Przesuwalność nitek w szwie  badanie polega na umieszczeniu pomiędzy dwoma przyrządami wytrzymałościowymi dwóch zszytych ze sobą próbek tkaniny. Napierając na materiał siłą sprawdzana jest wytrzymałość szwu. Pod wpływem stałej siły nicie ulegają wydłużeniu. Wydłużenie to jest mierzone w mm.  Badanie to ma na celu sprawdzenie jak maksymalnie przesuną się szwy w tkaninie, gdy ta będzie poddana do codziennej eksploatacji. Tkanina, której przesuwalność nitek jest mniejsza niż 4 mm zaliczana jest do tkanin najwyższej kategorii. Natomiast materiał z przesuwalnością nitek w szwie powyżej 8 mm nie posiada żadnej odporności włókien na przesunięcie.

Wytrzymałość na rozdzieranie – pomiędzy zaciski użyte do badania, umieszcza się tkaninę w kształcie skrzydeł z napoczętą – rozdartą linią pośrodku. Nacisk siły, z jaką trzeba naprzeć, by rozedrzeć materiał to wynik danego badania. Tkaniny, które przeszły test z wynikiem powyżej 40 N, zaliczane są do 1 czyli najwyższej kategorii pod względem wytrzymałości na rozdzieranie. Natomiast wynik poniżej 15 N zaliczany jest do 5, czyli najniższej kategorii, która oznacza całkowity brak wytrzymałości na rozdzieranie.

Wytrzymałość na rozciąganie– tkanina poddana testowi na rozciąganie zostaje zamocowana pomiędzy dwoma urządzeniami, by sprawdzona została jej wytrzymałość na napieranie siłą. Pod wpływem nacisku nitki rozciągają się tak długo, aż zostaną zerwane. Wynik powyżej 600 N zaliczany jest do 1 najwyższej kategorii, natomiast poniżej 250 N, do najgorszej 4 kategorii oznaczając przy okazji minimalną wytrzymałość na rozciąganie.